CalcQ8

Afb. 1 Oorzaak en gevolg 🏫 Mijn dochter rondt momenteel leerjaar 10 af. ⚖️ Ze heeft onlangs een weloverwogen beslissing genomen om in leerjaar 11 en 12 te stoppen met Frans. Zij volgt al Frans onderwijs sinds leerjaar 1— een aanzienlijke investering. Waarom er dan nu mee stoppen? Omdat doorgaan haar doelen niet langer dient. 🟦⬜🟥 Frans leren is meer frustrerend dan vervullend geworden. Het kost tijd die zij liever besteedt aan vakken waarin zij plezier heeft en uitblinkt, en zij ziet geen betekenisvolle rol meer voor Frans in haar toekomst. De afwegingen kloppen simpelweg niet meer. Afb. 2 Klaslokaal 🤝 Zij heeft mijn volledige steun. Maar de reacties van volwassenen om haar heen waren een krachtige herinnering aan hoe diep de sunk-cost fallacy (de valkuil van verzonken kosten) in ons denken verankerd zit: “Maar je bent er bijna!” “Het zijn nog maar twee jaar.” “Na al die jaren kun je het net zo goed afmaken en het certificaat halen.” ⌛ Geen van deze opmerkingen ging over ...

Afb. 1 Escalation of commitment 💬 In projectfinanciën bestaat een vreemde, maar veelvoorkomende paradox: projecten die hun budget vroegtijdig overschrijden, krijgen vaak méér financiering dan projecten die keurig binnen budget blijven . 💬   Dit fenomeen heet in de literatuur de escalation of commitment . Zodra een project fors over budget gaat, hebben investeerders, bestuurders of overheden vaak al zóveel geïnvesteerd dat stoppen psychologisch (en politiek) pijnlijk is. Het credo wordt dan: “We moeten door, anders is alles voor niets geweest.” ⚠️ Gevolg: slechte projecten krijgen soms nóg meer geld, terwijl goedlopende projecten juist moeten vechten voor hun laatste euro. 💡  De grootste valkuil in projectfinanciën is niet het tekort aan geld, maar het teveel aan geloof in een slecht project. Wie echt grip wil houden, moet niet alleen de cijfers, maar ook de menselijke drang tot vasthouden durven doorzien. Meer weten lees ook ons blog:  Onder de loep sunk-cost fallacy ...